Majid Maghsoudi
بادهای نو
«بادهای نو» یک مجسمه دکوراتیو عادی نیست؛ یک بیانیه‌ی انتزاعی و فلسفی از مفهوم جریان و حرکت در جهان امروز است. در این اثر، ذاتِ تکرارناپذیر و کهنِ یک قایق از جنس چوب دریفت‌وود حفظ شده است؛ سازه‌ای که ریشه در خاک و سفر بر آب دارد. اما این بار، نیروی پیشرانِ این قایق نه بادهای ملموس طبیعت، که جریان‌های نامرئی الکترون‌هاست.
بادبان‌های این اثر که از بردهای دیجیتالِ بازیافتی شکل گرفته‌اند، نمادی از عصر نوظهور هستند؛ روزگاری که در آن مهار و هدایت اقتصاد دره سیلیکون و جهان دیجیتال، همان نقش بادبان‌های بزرگ گذشته را ایفا می‌کند. این قایق چوبی بر پایه‌ای از بتن و سیمان استوار شده است؛ استعاره‌ای از ساختار سخت و محصورکننده‌ی شهرهای مدرن که ما را در خود بلعیده‌اند، اما ذات قایق همچنان میل به رهایی و حرکت دارد.
«بادهای نو» روایتگر تلاقیِ سنت و تکنولوژی، فرسایشِ طبیعی و پیشرفتِ مصنوعی است. از این اثر مفهومی، به دلیل فرم خاص چوب و ترکیب منحصربه‌فرد قطعات الکترونیکی، تنها یک نسخه در جهان خلق شده است و هرگز تکرار نخواهد شد.
جامانده از سفر
جامانده از سفر روایتی قاب‌شده از خاطرات دریا
«جامانده از سفر» اثری است که مرز میان مجسمه‌سازی و هنرهای تجسمی دیواری را از میان برمی‌دارد. ایده اولیه این اثر از یک قطعه چوب دریفت‌وودِ الهام گرفته شد؛ چوبی یافته‌شده از هم‌نشینی صخره و امواج دریا که فرم طبیعی‌اش، فرمِ صبورِ یک قایق کارکشته و فرسوده را تداعی می‌کرد.
این شناور کوچک که روزگاری سینه بر موج‌ها می‌ساییده، حالا در میان یک قاب چوبی سفید آرام گرفته است؛ اثری مفهومی که حسِ بازنشستگی یک دریانورد و قاب‌کردنِ خاطراتِ طوفان‌ها را به تصویر می‌کشد. پتینه‌ی بدنه با رنگ‌آمیزی اکریلیک لایه‌لایه، رنگ‌های فیروزه‌ای و قهوه‌ای خسته از آفتاب و نمک دریا را بازسازی کرده است. «جامانده از سفر» یک دکور دیوارکوب تک‌نسخه‌ای است که نقطه‌ی ثقل بصریِ هر فضای معماری معاصر، از دکوراسیون‌های مدرن تا فضاهای با بافت روستیک و کهن خواهد بود.
در انتظار باد
در انتظار باد | تأملی بر آمادگی و فرصت‌ها
»در انتظار باد» اثری مفهومی و استعاری است که با فرمی خالص و مینیمال خلق شده است. در نگاه نخست، حضور دکل و بادبان‌بندیِ بدون پارچه، نامِ اثر را با سؤالی عمیق مواجه می‌کند؛ شناوری که بادبان نگشوده اما در انتظار وزش باد است. این اثر نه فقط روایتی از سکون، بلکه پرسشی است درباره آمادگیِ انسان در برابر فرصت‌ها: آیا هنگام رسیدنِ بادهای موافق، توانِ همراهی و بهره‌گیری از آن‌ها را داریم؟
بدنه اصلی شناور از قطعه‌ای اصیل و کهنه‌کارِ چوب دریفت‌وود ساخته شده که اثر فرسایش آب و نمک بر بافت تیره و حفره‌های طبیعی آن هویداست. اتصالات، دکل و جزئیات ظریف طناب‌کشی‌ها با دست ساخته و مونتاژ شده‌اند. هم‌نشینی بافت سنگین چوب دریفت‌وود با پایه چوبی ساده، حس آرامش، تعلیق و تفکر را به فضاهای دکوراسیون داخلی، لوکیشن‌های معماری روستیک و مجموعه‌های خاص می‌بخشد.
در ژرفا
در ژرفا ادای دینی به کاوشگران اعماق تاریک
«در ژرفا» مجسمه‌ای مفهومی و روایی است که با الهام از زیردریایی تاریخی و فرسوده‌ی ساحل دریاچه بایکال روسیه (روستای نیکولا) خلق شده است. این اثر کاوش در مرزهای ناشناخته‌ی اعماق اقیانوس‌ها و جسارتِ کاوشگران نخستین را به تصویر می‌کشد.
بدنه اصلی اثر از یک قطعه استوانه‌ای شکل و نادرِ چوب دریفت‌وود ساخته شده که سال‌ها توسط فرسایش آب و نمک شکل گرفته است. تمامی قطعات الحاقی شامل پروانه انتها، مخازن تعادل، پريسكوپ و برجک کنترل نیز از چوب‌های دریفت‌وودِ گردآوری‌شده از ساحل تراشیده و مونتاژ شده‌اند. «در ژرفا» تلاقی اصیلِ تاریخ مهندسی دریا و طبیعت دست‌نخورده است؛ اثری تک‌نسخه‌ای با بافت سنگین و عتیقه که حضوری رمزآلود و باوقار به فضاهای دکوراسیون داخلی مدرن، موزه‌ای و لافت‌های معماری می‌بخشد.
رخنه
رخنه | روایتی انتزاعی از عبور و پایداری
«رخنه» مجسمه‌ای انتزاعی و مفهومی است که بر پایه‌ی مواجهه‌ی مواد خام طبیعت و دست‌سازه‌های فلزی بنا شده است. در این اثر، بادبانی مشبک و فلزی روی بدنه‌ای متصل شده که شکل اولیه آن کاملاً دست‌پختِ فرسایشِ طبیعیِ آب و نمک در ساحل دریاست.
حضورِ روزنه‌ها و رخنه‌های متوالی در فرمِ بادبان، مفاهیمی متناقض از نفوذپذیری، گذرِ نیروها و کارکردِ فرم را در ذهن تداعی می‌کند. پایه سنگی اثر نیز قطعه‌ای طبیعی از سنگ رودخانه است که ثبات و وقار اثر را تکمیل می‌کند. «رخنه» داستانی قطعی ارائه نمی‌دهد؛ بلکه فضایی ذهنی ایجاد می‌کند تا بیننده در مواجهه با خطوط، خلل‌وفرج و عبور نور، روایت و تجربه شخصی خود را بسازد. اثری خاص و مجسمه‌گون برای فضاهای معماری معاصر، لافت‌ها و گالری‌های هنری
روح رود
روح رود خاستگاه یک مسیر؛ روایتی از نخستین مواجهه با فرم
«روح رود» نقطه‌ی آغازین و سرچشمه‌ی خلق تمامی مجسمه‌ها و شناورهای چوبی در استودیو رَف است. این اثر خاستگاهی اصیل دارد که از دل قطعه‌چوبی پیچ‌و‌تاب‌خورده در حاشیه‌ی یک رودخانه‌ی روستایی متولد شده است؛ چوبی که فرسایش طبیعی آب، فرمِ سینه‌ی آن را دست‌نخورده به شبیه‌ترین شکل ممکن به «سر یک اژدها» درآورده است.
بادبان‌های از جنس متقال و طناب‌کشی‌های اثر، عمدتاً به همان شکل اولیه حفظ شده‌اند تا یادآور اصالتِ نقطه آغاز و مسیرِ طی‌شده‌ی هنرمند باشند. پایه سنگیِ ورقی‌شکل نیز از همان حاشیه‌ی رودخانه گردآوری شده است. «روح رود» مانند یک اژدهای خفته بر روی پهنه آب، رازآلود و افسانه‌ای جلوه می‌کند؛ اثری تک‌نسخه‌ای و تاریخی که روحِ ماجراجویی و جستجوگری را به هر فضایی تزریق می‌کند.
کرانه دیگر
کرانه‌ی دیگر روایتِ گذار از رودخانه‌های دور
«کرانه‌ی دیگر» تندیسی از مفهوم اصیل سفر، جابجایی و تسلیمِ جریان آب شدن است. این اثر یک بازسازیِ وفادار و واقع‌گرایانه از کلک‌های رودخانه‌ای کهن است؛ شناورهایی ساده اما مهندسی‌شده که برای قرن‌ها تنها وسیله‌ی انسان برای عبور از شریان‌های آبی پهناور و حمل بار به سرزمین‌های ناشناخته بوده‌اند.
در خلق این اثر، اصالت متریال و تکنیک ساخت، هسته اصلی کانسپت را شکل داده است. تنه الوارهای موازی با ظرافتی بدوی و دقیق، و با استفاده از گره‌ها و طناب‌کشی‌های کاملاً منطبق بر واقعیت به یکدیگر متصل شده‌اند تا ساختار مستحکم یک کلک واقعی را بازتاب دهند. پناهگاه یا چادر کوچکی که در میانه کلک قرار دارد از پارچه متقال طبیعی ساخته شده تا نمادی از سرپناه مسافران و حفاظت از توشه‌ی سفر در برابر آفتاب و رطوبت رودخانه باشد. «کرانه‌ی دیگر» اثری تک‌نسخه و عمیقاً روایی است که حسِ خلسه، حرکت و نوستالژیِ مهار طبیعت را به فضاهای معماری معاصر تزریق می‌کند.
میان بندرها
میان بندرها روایتی از ترانزیت در پهنه‌ی اقیانوس‌ها
«میان بندرها» ادای احترامی به غول‌های صبور دریاهاست؛ کشتی‌های کارگو و تجاری که تمام حیاتشان در مسیرهای طولانی میان بندرهای دورافتاده‌ی جهان می‌گذرد. این اثر، یک برداشت آزاد و مجسمه‌گون از شناورهای باربری قدیمی است که صدمات موج‌ها، نمک آب شور و گذشت زمان را در جابه‌جایی کالاها به جان خریده‌اند.
بدنه سنگین و استوار اثر، از چوب راش تراش خورده و با تکنیک پتینه‌کاری لایه‌ای، ترکیب رنگیِ نوستالژیک قرمز و آبیِ خسته از آفتاب را به خود گرفته است. بهره‌گیری هوشمندانه از قطعات فلزی مستعمل و زنگ‌زده—از واشرهای فلزی به جای پنجره‌ها و منافذ بدنه تا زنجیر ظریف لنگر و نرده‌های دست‌ساز—احساسِ صنعتی، بدوی و در عین حال ملموسی به کار بخشیده است. «میان بندرها» اثری تک‌نسخه و پرقصه است که روحِ ماجراجویی، صنعت و سفر را به فضاهای مدرن و معماری داخلی تزریق می‌کند.
وزن امید
وزن امید مواجهه‌ای مفهومی با انتظار و آرزوها
«وزن امید» اثری سوررئال و مفهومی است که بر پایه‌ی ایجاد تضاد بصری و اغراق در مقیاس خلق شده است. در این اثر، قلابِ بزرگ و سرخ رنگ، مرکز ثقل مجسمه را تشکیل می‌دهد؛ قلابی که ابعاد غیرمعمول آن در مقایسه با قایق و ماهی‌های کوچک زیر آب، علامتی سوال در ذهن بیننده می‌کارد.
بدنه قایق و تمامی اجزای ظریف آن — حتی ماهی‌های کوچکی که با رنگ اکریلیک رنگ‌آمیزی شده‌اند — تماماً با دست از چوب درخت کاج تراشیده شده‌اند. پایه اثر نیز قطعه‌ای اصیل از چوب دریفت‌وودِ یافته‌شده از ساحل است. «وزن امید» داستانی را بر مخاطب دیکته نمی‌کند؛ بلکه فضایی باز برای برداشت‌های شخصی، رویاپردازی درباره بزرگیِ صیدهای نکرده، و حجمِ انتظارات و آرزوهای انسان در پهنه زندگی فراهم می‌سازد. اثری مجسمه‌گون و خاستگاهِ گفتگو در فضاهای معماری معاصر.